Chiang Mai, Langnekdorp & omgeving


Dit verhaal is geschreven op 12 februari 2012.

Vorige week woensdagochtend ging ik per bus van Pak Chong terug naar Bangkok. Voordat ik een kaartje kon kopen, moest ik eerst mijn naam op een A4-tje schrijven. Vertelden ze dat de bus van tien uur vol zat en ik nog maar een uurtje moest wachten! Vroeg ik of ik wel alvast mijn kaartje kopen kon. Nou vooruit. Toen de bus kwam, toch maar heel sneaky in de bus van tien uur gestapt! Rond de klok van 13.00 uur was ik weer in het hostel in Bangkok. Even souvenirtjes in m’n koffer stoppen. Gelukkig kon ik hem ook de komende week weer in Bangkok achterlaten, terwijl ik 1,5 week naar noord-Thailand zou gaan. Vervolgens wat gegeten en lekker aan het open lucht zwembad gezeten! Na afgerekend te hebben en aan de daar serverende 23-jarige Li Na te hebben gevraagd of ze ook op mijn laatste dag in Bangkok moet werken, ging ik naar het treinstation. In de wetenschap dat Li Na die betreffende zondag ook moet werken! Misschien dat ik dit lieve meisje nog op een drankje kan trakteren! Helaas heeft ze geen facebook of e-mail.

Ik was wat vroeg op het treinstation. Het was een uurtje wachten totdat de nachttrein naar Chiang Mai uiteindelijk om 18.30 zou vertrekken. Dit rit zou maar liefst 15 uur gaan duren! Ik deelde mijn zithoek met de 34-jarige Nuit. Hij is in Bangkok werkzaam als advocaat en ging voor een week vakantie naar Chiang Mai. Hij sprak goed engels, dus zo verliep de reis tot 21.00 uur voorspoedig en gezellig. Toen was het bedtijd, en werd iedere zithoek omgetoverd tot slaapvertrek. Ik had gelukkig het onderste bed. Dat is ruimer dan het bovenste bed! De trein rijdt voor een groot deel over een spoor en moet dus wel eens wachten op een tegemoet komende trein. Dit is echter niet de enige reden waarom de rit zolang duurde. Nuit vertelde dat bij iedere behoorlijke berg de trein moet wachten op de hulp van een sterkere locomotief. En die moet komen vanaf de andere kant van de berg na een andere trein te hebben geholpen. De trein kon dus in zijn eentje niet de berg over!

Zo was ik donderdagochtend om 9.30 in Chiang Mai. Eerst even langs reisorganisator Khiri Travel. Ze wilden een kopie van mijn paspoort en ik kreeg van hunnie wat uitleg over de 2-daagse trekking naar Chiang Dao. Daarna de hele stad doorgelopen wel zo’n beetje alle hoogtepunten (lees: tempels) gezien. Ook nu weer allerlei bekenden tegengekomen, waaronder de Duitser Tyl en zijn ouders. De avond aan de pooltafel afgesloten.

Vrijdag ging ik naar het nationale park Doi Inthanon. Vooral voor de gelijknamige berg. Deze is met 2565 meter de hoogste berg in Thailand, en ligt op 58 kilometer van Chiang Mai. Op de top was het slechts 13 graden. Dat vond ik toch best wel aardig koud! Ook nog twee pagoden en watervallen (Wachiratarn en Siriphum) bezocht. Ook deze avond weer aan de pooltafel afgesloten. Zaterdag wer ik moet nog twee Nederlanders (Ed en Marijke) opgehaald bij het hotel. Gingen we per minibus naar het bergdorpje Pai. Onderweg weer twee watervallen (Mork Fah en Pong Deuad). Begin van de middag kwamen we dan aan bij ons Pai Hotspring and Spa Resort! Dit resort ligt vlak naast een trainingskamp voor olifanten. Terwijl ik de lunch nuttigde, kwamen er twee olifanten mee lunchen! Zo aten we met z’n 3’en. Het is vanwege de winter (!) hier dus laagseizoen. Het resort oogt dus nogal verlaten. Mooi! Had ik na 46 dagen eindelijk eens vakantie!

Zondag heb ik in Pai een fiets gehuurd. Daarmee heb ik 20 kilometer door Pai en omgeving afgelegd. Kwam ik onderweg een bordje tegen dat de weg wees naar een plek waar de aarde was opengescheurd. Dat wilde ik toch even nader bekijken! Eenmaal daar aangekomen, werd ik door een locale familie uitgenodigd voor een glaasje sap en allerlei vruchten. Wat waren Nit en Long hartelijk! Vervolgens naar dat wonderbaarlijke natuurverschijnsel. Zonder dat er een aardbeving aan te pas kwam is in 2008, 2009 en 2011 de aarde open gescheurd. Met een diepte van zo’n elf meter. En de scheuren liggen ook nog vlakbij elkaar. Heel apart!

Na wat aardigs in h et schriftje van Nit en Long te hebben geschreven (dat vragen ze aan de toeristen die hun een bezoek brengen) vervolgde ik mijn fietstocht terug naar Pai. Na de lunch ben ik te voet teruggegaan naar het resort, zo’n 7 kilomter lopen! Maandag ging de trip per minibus verder naar Mae Hong Son. Dit in een prachtig dal gelegen dorp is net als Pai een paradijs voor rugzaktoeristen. Mae Hong Son ligt dichtbij de grens met Myanmar. De Birmese bouwstijl zie je terug aan de tempels. Erg mooi! Deze gebouwen bestaan uit meerdere ………… Nee! Geen Boeddha’s! Daken! Toch nog een klein beetje Myanmar opgesnoven.

Doel van deze reis was een bezoek aan een bergdorpje waar de Padaung leven. Dit bergvolk woont in het ook wel genoemde ‘langnekdorp’. Meisjes en vrouwen dragen vanaf 3 a 6-jarige leeftijd een bepaalde hoeveelheid ringen om de nek. Vanaf die leeftijd wordt de nek dus continu verlengd. Iedere 2 a 3 jaar komt er een ring bij. Eens in de 5 jaar mogen de ringen af en wordt de nek gemasseerd. Verder gaan de ringen nooit af! Ze slapen er zelfs mee. Een 53-jarige vrouw heeft de twijfelachtige eer de meeste ringen om haar nek te hebben: 25! Deze traditie was eigenlijk al gestopt, totdat men zich realiseerde dat toeristen geld betaalden voor een bezoek. Als het nog echt traditie was, vond ik het nog wel interessant. Natuurlijk, het is bijzonder. En leuk om te zien hoe het vroeger dus was. Maar nu is het gewoon geldklopperij!

Vandaag (dinsdag) was de terugvlucht van Mae Hong Son naar Chiang Mai. Met Nok Air was ik door middel van een propeller vliegtuigje in amper 30 minuten in Chiang Mai. Het was dit, of een 6 uur durende rit per minibus over steile bergen. Dat is toch wat te lang, en heb ik op de heenrit al gezien. Maar het landschap is werkelijk prachtig! Echt genieten geblazen. Het resort in Pai werd voornamelijk subliem door de nabijheid van de olifanten. Tot op een meter nabij he… Het resort in Mae Hong Son is tot nu toe het mooiste verblijf tijdens mijn trip. Prachtig hoe ze dat hebben gebouwd middenin de natuur. En de natuur zoveel mogelijk haar gang hebben laten gaan!

Dit is het weer voor nu. Het einde is alweer in zicht! Vandaag heb ik in Chiang Mai niks te doen, alles al gezien. Morgen (woensdag) vertrek ik naar Chiang Dao. Hier zou ik één nacht slapen bij een bergstam. Middenin de wildernis. Zonder ook maar enige vorm van luxe! Zin in! Vrijdag ga ik in een groeptour naar de provincie Chiang Rai (niet de stad!) voor wat hoogtepunten aldaar. Ook reis ik die dag naar het 3-landenpunt. Wegens de vroegere opium teelt ook wel de Gouden Driehoek genoemd. Zaterdag nog wat rondslenteren hier in Chiang Mai en s’avonds de nachttrein naar Bangkok. Daar ga ik nog even inkopen doen! Volgende week maandag voor 3 dagen naar het eiland Ko Ngai. Lekker luieren op het strand. En dan donderdag… Flying back home!

Advertenties
Categorieën:Azië, Thailand, Vietnam, Cambodja & Thailand 2012Tags:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: