Chiang Mai: dagboek


DAG 7 / 2-1-2014

Het begon allemaal prima. Om acht uur wakker geworden en vervolgens nog een beetje liggen. Dat zou uiteindelijk nog een uur in beslag nemen. Immers, ik hoefde toch pas om 14.35 te vliegen naar Chiang Mai. Dat had ik de avond ervoor als zodanig gelezen, dus ik had geen enkele haast. Om negen uur stond ik in de keuken, boterhammetjes roosteren en koffie zetten. Het was altijd zelfbediening. Terwijl ik aan het peuzelen was verscheen ook mijn Taiwanese vriend weer ten tonele. Hij verbleef langer dan mij in Kuala Lumpur omdat hij moest wachten op een afspraak om een nieuwe tatoo te laten zetten. Frank had het joggen al enkele dagen voor zich uit geschoven, maar hij was vastbesloten vanmorgen wel te gaan. En zo geschiedde, met een brandende zon boven zich resulterend in een graadje of 30+.

Een markt in Chiang Mai

Een markt in Chiang Mai

Ik vetrok uiteindelijk om elf uur naar het vliegveld en kwam daar een uurtje later aan. Mijn vlucht stond niet op de schermen. Vreemd, dacht ik. Eenmaal voorbij de bagagecontrole, daar moest iedereen voor welke bestemming dan ook ieder stuk bagage door de scanner laten gaan, kwam ik bij de incheckbalie. Daar kreeg ik, toen ik mijn paspoort gaf, de vraag waar ik naartoe zou vliegen. Na mijn antwoord `Chiang Mai` werden aan de overkant de wenkbrauwen gefronst en wilden ze mijn eticket even zien. Heilig ervan overtuigd dat ik 14.35 moest vliegen kreeg ik het eticket met twee vette cirkels en een vriendelijke uitleg weer terug. Ik bleek al om 12.45 te moeten vliegen, ook gelijk de laatste vlucht naar Chiang Mai. Hoe heb ik dat zo over het hoofd kunnen zien. De dagen ervoor zei ik tegen iedereen die het vroeg dat ik om 12.45 zou vliegen. Bij de helpdesk probeerde ik het nog, maar 25 minuten was gewoon veel te kort. Gelukkig was er nog plaats op de eerste vlucht morgen, om 6.55. Qua tijd verlies ik in Chiang Mai alleen vanavond, dus opzich valt de schade mee aangezien ik er om negen uur in de ochtend zal landen. Wel moet ik nu op het vliegveld zeventien uur wachten voordat ik kan inchecken, en nog eens twee uur voordat ik vlieg. Bij elkaar dus negentien uur. Een hard gelach, want ik vond een stopover in Dubai van acht uur van Amsterdam naar Kuala Lumpur nog te gortig. Ach in noord– Thailand blijven nog steeds zeven dagen over.

Helaas kan hier in de Starbucks de airco niet op tegen de warmte. Daardoor is het flink zweten geblazen met zijn allen. Beetje oncomfortabel maar helaas. Had ik maar beter moeten lezen. Nu is het 16.30 en heb ik nog een flesje sinaasappelsap over. Als ik datop heb ga ik nog maar eens rustig een rondje lopen en eens kijken waar ik flink kan eten. Voor de nacht sla ik dan nog wat flesjes water en wat snacks in en dan komt hel allemaal wel goed. Einde voor nu.

Die eerder vermelde zeventien uur was vanaf smiddags twaalf tot de andere morgen vijf uur, al kan er al een uur eerder worden ingecheckt. Inmiddels ben ik sinds het vorige deel alweer vier uur verder en heb ik er al 8,5 uur opzitten. Eitje! De helft is al weggezeten. Waarschijnlijk wordt de komende helft een stuk zwaarder, wanneer zeker in de kleine uurtjes de slaap zal komen. Mijn telefoon is inmiddels opgeladen en het tablet is inmiddels ook op de helft. Dus heb ik vanavond in ieder geval de beschikking over muziek. Beide technologische speeltjes waren namelijk leeg. De gedachte was om in Thailand een en ander op te laden. Het boek laat ik ook nog maar even links liggen, waardoor ik nu vooral om mij heen het schouwspel bekijk. Wat een mensen massa. Na de warme periode in de Starbucks heb ik een aantal rondjes gelopen door de grote hal en de taxistandplaats buiten. Daarna toog ik naar een koel deel van de hal en heb ik nog even wat gelezen. Weer twee uur verder.

Inmiddels heb ik ook goed gegeten en een gezonde bananenshake naar binnen gewerkt. Wel vliegen de lokale Ringit er nu toch wel snel uit. Dacht ik er nog voor Thaise Baht te kunnen inwisselen, die vlieger gaat waarschijnlijk niet meer op. `Running on empty by the and of the night`, dus…. Ik hoefde overigens maar 22 Euro af te tikken om mijn ticket naar morgen te verzetten. Enfin, het is nu 21.00, tijd voor een bakkie pleur.

Heerlijke aardbeien!

Heerlijke aardbeien!

En nu is het alweer 00.00. Een mijlpaal voor vandaag, ik zit nu precies twaalf uur op het vliegveld. En ik moet zeggen dat de acceptatie van mijn miskleun heel makkelijk is gegaan. Inmiddels ben ik op een stoel belandt vlakbij de incheckbalie en heb ik voldoende eten en drinken om de waarschijnlijk toch lange nacht door te komen. Ach, over nog geen vier uur kan ik al inchecken. Moe ben ik nog niet, dus ik duik straks het boek van Fernando Ricksen maar eens in. Het tablet is ook voor driekwart vol waardoor ik ook nog met de muziek mee kan.

De terminal oogt rustig vergeleken met vanmiddag, maar ook weer niet verlaten. Alle stoelen zijn bezet, net als alle aanwezige stopcontacten. Als ik welgeteld drie bladzijden gelezen heb vraagt de vrouw naast me of ik even op haar bagage wil letten. Toen ze terug was even voorstellen en ontstond er een gesprek wat uiteindelijk vier uur zou duren. Precies tot moment van inchecken. Zo heb ik niet gelezen, geen muziek geluisterd, niet geslapen en ben ik ook nog eens een nacht later in Chiang Mai. Maar gezellig was het zeker. Jihye Lee is 33 en woont in het Zuid–Koreaanse Seoul. Ze is al veel bereisder dan mij, zelfs in Bangladesh en Pakistan is ze al een paar keer geweest. Uiteindelijk ging het een groot deel van de tijd over reizen, aangezien ze werkt bijeen reisbureau niet heel gek. Ik heb ook even haar reisdagboek mogen bekijken, prachtig bijgehouden.

Om 01.00 moest ineens iedereen de terminal uit, wat 2,5 uur zou duren. In deze periode kreeg de hele terminal een onderhoudsbeurt wat insecten en ander ongedierte bestrijding betreft. Om 04.00 ging ik vervolgens in 21 minuten door de douane. Dat had ik midden op de dag inderdaad nooit gered. Bovendien was het buiten enorm ver lopen naar het vliegtuig. Jammer van de avond in Chiang Mai, maar ik heb er wel een leuke nacht aan over gehouden. Na negentien uur wachten zat ik dan eindelijk in het vliegtuig en kon ik een vervolg geven aan de reis, die tot nu toe vooral heel gezellig is.

DAG 8 / 3-1-2014

Vandaag begon eigenlijk al op het vliegveld met het praatje met Jihye. Ook in het vliegtuig heb ik de slaap niet kunnen vatten. Er waren nog wel meer stoelen vrij op deze eerste vlucht naar Chiang Mai. Achter mij zat een Maleisiër, Ferzo, die de vorige dag ook zijn vlucht had gemist. Op driekwart van de vlucht de gezagvoerder aan het woord. Er moest worden omgekeerd en uitgeweken naar Bangkok Don Muang. Wegens hevige mist was er in Chiang Mai rond de start en landingsbanen maar vijftig meter zicht. Daardoor werd het vliegverkeer van en naar de tweede stad van het land stilgelegd en landde ik om 8.45 in Bangkok in plaats van Chiang Mai. We moesten in het toestek blijven, terwijl in de tussentijd werd bijgetankt. Uiteindelijk bedroeg het oponthoud twee uur, een wachten en een vliegen. Bijna werd de vlucht geannuleerd, pas bij het derde en laatste weerrapoort was de mist voldoende weggetrokken en kregen we toestemming verder te vliegen.

Op moment van het schrijven van dit deel van het verhaal ben ik al 31 uur nonstop wakker. Ik heb zojuist even een klein rondje gedaan door de buurt om me weer even te oriënteren. Er is niet veel verandert sinds twee jaar geleden. Straks even een middagdutje, op tijd eten, misschien nog een biertje en dan is het mooi geweest. Wel was er nog een tegenvaller. Het hostel had mijn email niet gezien dat ik een dag later zou komen. Zo was mijn kamer met airco vergeven aan iemand anders. Valt wat voor te zeggen. Wel wilde ik mijn verbazing kwijt over het niet lezen van mijn email. Ik liet het er maar bij, er was in ieder geval een bed vrij en dat is het belangrijkste. Daardoor belandde ik op een kamer zonder airco, gelukkig maar voor een nacht. Enfin, genoeg gezwamd voor vandaag.

DAG 9 / 4-1-2014

Dat was wel een beetje warm vannacht, waardoor ik weer niet veel heb geslapen. Dat schiet lekker op zo. De wekker ging om acht uur. Met een klein groepje en gids ging ik naar een tempel in de bergen, Doi Suthep. Daar had ik twee jaar geleden geen tijd meer voor. Leuk om weer zoiets te zien, maar het is niet iets nieuws meer.

Doi Suthep

Doi Suthep

Na de lunch in de stad terug naar het hostel, waar ik nu wel een kamer met airco kreeg. Om twee uur lag ik op bed, om pas om acht uur wakker te worden. Daardoor wel een afspraak met Aobchey gemist. Zij werkt nog steeds in hetzelfde hotel als twee jaar geleden. Het contact via Facebook ging altijd makkelijk. Maar ik had de wekker niet gehoord. Dan maar over twee dagen.

DAG 10 / 5-1-2014

Vandaag een rustdag. Vanochtend was het aangenaam voor een korte wandeling en de middag verbleef ik ik het hostel. Waar overigens geen enkel contact is tussen reizigers. Ehm en de avond, dat was barhangen geblazen. Zucht, wat een leven.

DAG 11 / 6-1-2014

Na een pannenkoek als ontbijt en het gebruikelijke vruchtensapje en een bakkie was het tijd de stad weer even te verlaten. Ik zag een tuktukchauffeur wel erg van de zon genieten en besloot hem maar eens te vragen voor een ritje. Op naar de slangenboerderij, naar de almachtige Koningscobra. Hier kreeg ik in matig engels uitleg over diverse slangen en werd er een show gegeven van twee trainers en een Thaise cobra (dodelijke beet in 60 minuten), de Koningscobra (20 minuten) en een waterslang. Zelf ging ik op de foto met een niet giftige Birmese python.

De machtige Koningscobra

De machtige Koningscobra

Daarna nog naar het tijgerpark geweest, maar dat had ik al snel gezien. Bij entree moest je al aangeven met hoeveel en welke tijgers je op de foto wilde. Als ik dan een grote tijger versuft op een houten tafel zie liggen terwijk toeristen de staart en poten optillen, dan vind ik dat ruiken naar dierenmishandeling. Wat dierenmishandeling dan precies is, en wat er wel kan en niet kan blijft een interessante discussie, maar dit ging me toch iets te ver. Een tijger hoort toch niet suf op een tafel te liggen.

DAG 12 / 7-1-2014

Smorgens een rondje door de stad en over diverse markten geslenterd. Het blijft verbazingwekkend hoe dat er hier allemaal aan toe gaat. De middag in het hostel doorgebracht want de middagen blijven toch wel aan de warme kant. Ik had om 18.30 afgesproken met Aobchey, dus ben ik daarvoor bij de Coffe Club wat gaan eten. Daarna met Aobchey naar de nachtbazaar.

Met Aobchey over de nachtbazaar

Met Aobchey over de nachtbazaar

Haar kende ik dus nog van twee jaar geleden. Ze blijkt zeven dagen per week te werken en meer dan zestig uur per week. Nog steeds in hetzelfde hotel als waar ik twee jaar geleden verbleef. Ontbijt, lunch en overige pauzes gebeuren gewoon onder werktijd en ze heeft een keer per jaar een week vrij. Daar moet je in Nederland eens mee aan komen zetten. Verder was het gezellig, maar omdat ze maar matig engels spreekt was het soms wat behelpen.

DAG 13 / 8-1-2014

Vandaag ben ik naar de dierentuin geweest. Het gebruikelijke kwam natuurlijk voorbij, maar de witte tijger en de reuze panda waren het hoogtepunt. En er waren de mooiste vogels. Op Tripadvisor ben ik even gaan zoeken naar de beste eetplekken, en dat is toch wel een mooie aanvulling gebleken op het toch al heerlijke eten. Dat bracht me begin van de avond in het restaurant Dash. Kon nog wel een keer bestellen.

DAG 14 / 9-1-2014

Alweer twee weken achter de rug. Wat is het voorbij gevlogen. Echt spectaculair was Kuala Lumpur niet, maar het was er zeer zeker wel gezellig. Vooral in het hostel. In Chiang Mai is het hostel juist suf, maar is er genoeg vertier in de stad. En het eten is er vele malen lekkerder.

Een markt in Chiang Mai

Een markt in Chiang Mai

Net gelunchd in het restaurantje Cooking Love. Ook weer via Tripadvisor. Om er te eten moest ik drie dagen van te voren reserveren en waren de avonden op alle tijden volgeboekt. Er waren dan ook maar vijf tafeltjes.

DAG 15 / 10-1-2014

De tijd in Chiang Mai zit er op. Vanmorgen ben ik om 9.10 terug naar Kuala Lumpur gevlogen. Daar heb ik een stopover op het vliegveld, dit keer in een hotel, maar dat had ik al geboekt. Zaterdagochtend is het om 10.05 vliegen naar de hoofdbestemming van de reis: Myanmar.

VERWACHT GEEN VERSLAG VANUIT MYANMAR. IK HEB ER WAARSCHIJNLIJK TOCH GEEN INTERNET. HET DAGBOEK VAN MYANMAR VERSCHIJNT HIER IN IEDER GEVAL WANNEER IK WEER IN NEDERLAND BEN. MOCHT IK TIJD HEBBEN, EN ER IS EEN INTERNETVERBINDING, DAN KIJK IK WEL. BEDANKT VOOR HET LEZEN EN VOLGEN, VOOR NU!

Advertenties
Categorieën:Chiang Mai, Myanmar & Thailand 2014Tags: ,

1 reactie

  1. Ha die Erik,
    Je hebt het maar druk met al dat reizen. Misschien had je daarom last van dat ene Seniorenmomentje. Op jouw leeftijd heet dat: gewoon iets vergeten, maar daar leer je weer van, Erik. Geniet maar van al dat lekkere eten en al die mooie indrukken van het betreffende land!

    Tot de volgende keer,
    Alies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s