Myanmar: dagboek (1)


Dit is het eerste van twee delen over mijn verblijf in Myanmar. Het betreft een globale beschrijving van de dagen 16 t/m 25 van mijn laatste reis, van Yangon t/m Pyo Oo Lwin.

DAG 16 / 11-1-2014

Vandaag dan de dag waarnaar ik al zo’n drie jaar naar uitgekeken heb: vliegen naar Myanmar. Een land waarover ik al veel heb gehoord, en reuze benieuwd of dat ook echt zo zou zijn. Een gesloten land. Niet in alle delen van het land mag je zomaar naar binnen. Maar wel een land wat haar deuren langzaam open zet om haar geheimen prijs te geven. Het land staat toeristisch in de kinderschoenen, wat het land nog puur maakt, met, naar het schijnt, een vriendelijke bevolking. Het land is straatarm. Dit zijn de bespiegelingen vooraf, tijd voor het echte werk.

Markt in Yangon

Markt in Yangon

Om zeven uur was ik op het vliegveld, drie uur voor vertrek. Inchecken en alle douane rompslomp nam toch zo’n anderhalf uur in beslag, waarna ik bij de gate steeds meer Sawadeeers tegenkwam. Na de eerste kennnismakingen bleek dat ik verreweg de jongste van het gezelschap ben, wat natuurlijk niet erg is. Na een rustige, normale vlucht kwamen we om elf uur aan in Yangon, waar reisleider Johnny ons stond op te wachten, samen met de lokale gids in deze regio, Dickie. Toen iedereen voorbij de douane was en zijn of haar lokale Kyats had gepind, ging het per bus naar hotel Pho Sein. Prima hotel in een vrij aardige buurt, met, vooral in de avonduren, fascinerend uitzicht op de Shewadon Pagode.

Giechelende meiden in Yangon

Giechelende meiden in Yangon

Na een uurtje opfrissen en dergelijke toog de hele groep de buurt in. We struinden door allerlei straatjes en langs diverse marktkraampjes. De camera werd in overvloed gebruikt, de lokale bevolking wilde maar wat graag geftotografeerd worden. Zeker wanneer we hen de foto voorschotelden was er hilariteit alom. Maar zo gastvrij, vriendelijk en puur. Nog. Het lijkt ook wel of ze geen benul van tijd en haast hebben. De zon komt op en gaat weer onder, en wat daartussen gebeurt dat zien ze wel. Dus ja, de eerste indrukken waren grandioos. Na op een terras nog een paar biertjes te hebben genuttigd was het tijd voor een gezamenlijk etentje in het restaurant boven het hotel.

Het is, nu al, wel echt een reis terug in de tijd, maar dat wijzen de foto’s wel uit. Overigens in Yangon geen scooters en brommers. Een paar jaar geleden is er iemand verongelukt, en toen hebben ze gelijk maar besloten alle scooters en brommers te weren uit de stad, waar ‘savonds overigens nauwelijks straatverlichting is. De enige verlichting die je ziet komt van de Shwedagon Pagode en de huisjes in de stad. Ook rijdt men hier rechts, terwijl het stuur in de meeste ook rechts zit. Plots was besloten om maar rechts te gaan rijden. Veel auto’s, bussen en vrachtwagens zijn tweedehands geimporteerd uit Japan.

DAG 17 / 12-1-2014

Vanmorgen stond er een bezoek gepland aan de Shwedagon Pagode. Een enorme gouden Boeddistische stupa waar je verder niet in kunt, maar waaromheen je wel allerlei rituelen kunt bekijken. Voor iedere geboortedag een aparte gebedsplaats. Voor veel Birmezen is dit een dagje uit. Ten opzichte van een half jaar geleden zijn er liften, roltrappen en atm’s geplaatst. Puur om de toerist te dienen. De lokale bevoking gebruikt liever de lange trap. Goed voor het karma, omdat je juist de moeite moet nemen tot Boeddha te komen.

Shwedagon Pagode

Shwedagon Pagode

Daarna een korte tocht door de buurt met de inmiddels bekende taferelen. De middag werd besteed aan een 45 kilometer lange treinrit met 38 stops rondom Yangon. Een waar gekkenhuis. Wat men allemaal de trein in sleept, bij voorkeur vers van de markt. Niet alleen door de deur, er komt ook vanalles naar binnen via de raampjes. ‘Savonds genoten van hetzelfde uitzicht in het hotel, zoiets zie je natuurlijk niet iedere dag.

DAG 18 / 13-1-2014

Vroeg uit de veren, vandaag stond er een bustocht naar Kyaiktivo op het programma. Hier werden we in een truck geladen die ons tot halverwege de berg bracht, voor het laatste deel, steil, te voet. Op de top wachtte ons de Gouden Rots, een heilige plaats waar Birgmezen doorgaans één keer in hun leven komen bidden. Als je het ziet denk je haast dat het ding zo van de berg rolt. Mooi om te zien en het uitzicht grandioos. Na een overnachting in Kyauiktivo gaan we morgen via Bago met de trein terug naar Yangon.

DAG 19 / 14-1-2014

Vandaag de tocht naar Bago, een levendige stad. Dit keer wel vol met brommers. Hier hebben we enkele pagoden en Boeddha beelden bezocht, genoten van de lokale bevoling en gingen we per trein terug naar Yangon. In het laatste kwartier van de rit voelde ik me al niet helemaal lekker. Omdat de bus die ons zou ophalen bij het station vast stond in het verkeerm zuhb we naar een nabijgelegen restaurant gegaan voor een drankje. Ik vroeg om voor mij maar cola te bestellen, dan zou ik even naar de WC gaan. Daar gingen alle luiken open en spoot het er onder en boven tegelijk uit. Dat duurde tot een uur of half twaalf deze avond. Toen ben ik ook maar gestopt met water drinken en en zorgde ik ervoor dat ik helemaal leeg was. Zo kon ik toch nog vier uur slapen.

DAG 20 / 15-1-2014

Het was een lange dag, want om vier uur ging alweer de wekker. Om 6.15 vlogen we met Golden Airways in een klein uur van Yangon naar Mandalay. Vantevoren twee bananen op, welke er op het vliegveld alweer uitkwamen. Wel had ik voor vandaag voor en na de vlucht een Imodium schema, om vooral de diaree te stoppen. Dat lukte. Ook hervatte ik het matig drinken, wat binnen bleef. Tijdens de lunch, als onderbreking van een vijf uur durende busrit naar Hsipaw, een portie witte rijst. Dat bleef ook binnen. Eenmaal ingecheckt in guesthouse Mr. Charles viel ik meteen in slaap. Om acht uur nog even rijst gaan eten en thee gedronken. Ik voel me inmiddels al een stuk beter.

DAG 21 / 16-1-2014

Vandaag een wandeling door de omgeving van Hsipaw. Ook na het ontbijt voel me weer helemaal boven Jan. De wandeling van 4,5 uur bracht ons over diverse landerijtjes. Volgens de gids wonen er in Hsipaw en omgeving 106.000 inwoners. Zij verdelen samen 100.000 hectare grond. Het land wordt grotendeels met de os en handmatig bewerkt. ‘Smiddags vrijaf, en nog een rondje door Hsipaw gedaan. ‘Savonds met zijn allen bij de rivier gegeten. Rond negen uur met een sterk en fit gevoel naar bed. Echter twee uur later wakker geworden, buikkramp, niet te zuinig. En jahoor, daar gingen we weer. Waar is die pot? Oja, bed uit om de hoek. Geen diaree gelukkig, maar wel in drie uur in drie sessies weer alles eruit gegooid. Ik ben weer terug bij af.

DAG 22 / 17-1-2014

Vanmorgen met een lege maag de lokale bus naar Kyaukme ingestapt. Dit onder het motto ‘wat er niet in gaat, gaat er ook niet uit’. Na een grondige oorzaak-gevolg analyse wijten we het aan de malariatabletten. Aangezien het nu toch winter is en er nog geen mug gezien is, stop ik met die rommel. Bovendien, van alle toeristen die hier zijn, zijn het alleen de Nederlanders die malariatabletten slikken. Terwijl het hier helemaal niet nodig is, nu. Het seizoen is er niet. Alles wordt in Nederland zo overdreven. O je gaat naar Myanmar? Malaria! In Kyaukme aangekomen ging de rest op trekking, die ik maar aan me voorbij liet gaan. Er was toch nog een kamer vrij in het gasthuis waar de groep morgen terug zal komen. Hier heb ik vandaag wat aangesterkt en rondgeslenterd.

DAG 23 / 18-1-2014

Vandaag met de dochter van de gids en haar vriendin een tourtje op de brommer in de omgeving gemaakt. Allerlei thuisbedrijfjes beken en een bakje thee bij haar thuis. Hanny is 18 en spreekt uitstekend engels. Dat studeert ze ook. Of ze later les gaat geven, of het toerisme in gaat, wist ze nog niet, maar daarover kan ze nog twee jaar nadenken. Families zijn erg gehecht aan traditites, maar ze mag zelf bepalen met wie ze samen wil wil leven. Maar ongetrouwd samenwonen zit er absoluut niet in, over kinderen mag niet eens gesproken worden. Dan ben je als vrouw gelijk dochter-af. Dit stadje heeft geen bars of andere uitgaansgelegenheden, dus ze moeten het gezellig maken in de diverse eethalletjes.

Samen met Hanny en een vriendin van haar

Samen met Hanny en een vriendin van haar

Een rijbewijs is makkelijk te halen. Samen met pa naar de bevoegde instantie, waar gevraagd wordt de straat in en uit te rijden. Lukt dat, dan even betalen en klaar. Verder was het allemaal gezellig eens een local te spreken. Vanmiddag kwam de groep terug, die hadden het zwaar, maar gezellig gehad. Vanavond met z’n allen in het knusse restaurant hier tegenover wat gegeten. Hanny vertelde ook dat dit gasthuis de enige is van twintig waar buitenlanders mogen verblijven in Kyaukme, Men moet daar een licentie voor hebben. De eigenaar van dit gasthuis heeft er een, maar zit dan ook in de politiek en concurreert de overigen weg.

DAG 24 / 19-1-2014

De ochtend bestond uit een wandeling door het koude Kyaukme en het inslaan van proviand. ‘Smiddags ging de reis verder, per trein naar Pyo Oo Lwin, in het verleden een stadje waar veel Engelsen verbleven. De trein ging over het Gokteik viaduct, een heel smal spoor over een enorm hoge brug. Onder je slechts het ravijn. De uitzichtigen waren geweldig. Eind van de middag arriveerden we dan op onze bestemming. Na twee uur voor jezelf ging ik met een groot deel van de groep naar een restaurant. Om negen uur lag iedereen wel zo’n beetje onder de wol.

Gokteik viaduct

Gokteik viaduct

DAG 25 / 20-1-2014

Vanmorgen een wandeling door het bloemenpark net buiten de stad. Heel rustgevend, zo weg van de stad. En het is weer even wat anders dan Boeddha, tempels en stupas. Wel oogt het leven ook hier weer zonder haast en buitengewoon vredig. Daarna toog het hele gezelschap in zes taxi’s richting Mandalay. De middag had ieder voor zichzelf, ik ben verder gegaan in mijn boek. Ook werden er al plannen gemaakt voor de volgende dag en gingen we weer lekker uit eten.

Advertenties
Categorieën:Azië, Myanmar, Myanmar & Thailand 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: