Jaipur: Kleurrijk en heerlijk chaotisch


Ik bevind me deze drie en een halve week in de staat Rajasthan. Het is India’s populairste toeristengebied en barst van de paleizen en forten. Zeven steden heb ik uitgekozen om er een en ander te bekijken. Nu: Jaipur.

Jaipur, paleizen, forten en festival

Jaipur is de hoofdstad van Rajasthan en telt zeker ruim drie miljoen inwoners. De eerste aanzet tot de bouw van deze paleisstad dateert uit 1727. Jaipur staat ook wel bekend als de Roze Stad.

Een van de zeven poorten tot de Roze Stad.

Een van de zeven poorten tot de Roze Stad.

De muur en zeven poorten en veel gebouwen in de binnenstad zijn roze geverfd. Dit was ter gelegenheid van het bezoek van de prins van Wales in 1876. Roze is de tradionele kleur van gastvrijheid onder de Rajputs, een machte en adelijke kaste in India.

Dinsdag heb ik het stadspaleis, het Paleis der Winden en de Jantar Mantar bekeken. Dat laatste is een verzameling sterrenkundige instrumenten in de open lucht. Woensdag was het tijd voor zowel het Amber Fort, als het Jaigargh Fort.

Deze dagen is er het vliegerfestival.

Deze dagen is er het vliegerfestival.

Deze dagen stonden hier ook in het teken van het vliegerfestival. Dagenlang werd er zelfs tot op de daken aan toe druk gevliegerd. Hier en daar gaan er soort van brandende lampions de lucht in en is er een beetje vuurwerk te zien. Tijdens dit festival wordt de oogst gevierd. De koeien varen er wel bij, zij worden gevoerd en krijgen vers, groen voedsel.

De buik van Delhi

Zo ontzettend veel reizigers hebben er last van, en in India staat het fenomeen bekend als ‘Delhi Belly’. Ook ik ben inmiddels aan de beurt geweest, en heb het honderd procent zeker opgelopen tijdens de laatste avond in Amritsar. We gingen nog een keer met zijn allen naar de Gouden Tempel. En geloof het of niet, het was gruwelijk koud. Daarna in de eetzaal gegeten. Zelfde ritueel als de keer daarvoor.

Zo, genoeg appel voor iedereen...

Zo, genoeg appel voor iedereen…

En hier ligt hoogstwaarschijnlijk de oorzaak. Ik kan niks anders bedenken. Nadien leidde Sanjay ons rond door de keuken, en zo heel hygnienisch zag het er niet uit. Bovendien krijg je ook voedsel met de hand aangereikt. Toch had ik er die eerste avond geen dol mee. Misschien dat ik maagproblemen enkel en allen kan terugleiden naar het drinken van water, en niet uit eigen fles. Het eten was even zo pittig, dat ik een slokje water nam. Voor dat ene slokje heb ik een hoge prijs betaald.

Ik heb de eerstvolgende drie dagen niet meer gegeten en geslapen. Maandagavond wel een klein beetje rijst en wat yoghurt tot me genomen, om toch iets binnen te krijgen. Dinsdag ging het al stukken beter, maar na drie dagen geen voedsel moest er echt even wat in. Heb ik even lekker zitten freten als een Hollander. Woensdag ging het uitstekend. Buikkrampen zijn verleden tijd en ik eet weer redelijk normaal, maar niks pittigs.

Kleurrijke chaos

Dinsdagmiddag kwam ik met de Ajmer Shatabdi na anderhalf uur vertraging om klokslag twaalf uur aan in de hoofdstad van Rajasthan, Jaipur. Na alle ellende van de dagen daarvoor wilde ik eerst wel eens wat gaan zien. Dus ik een riksja gehuurd voor de middag en lekker rondgescheurd, kris kras de hele stad door. Een lekker chaotische stad, meer nog dan ik in Amritsar zag krioelt ook hier alles heerlijk door elkaar.

Straatbeeld Jaipur.

Straatbeeld Jaipur.

Vanuit mijn riksja zie ik vrouwen in de meest kleurrijke gewaden. Worden scooters door niet minder dan twee personen bemand. Komen geiten en varkens uit alle hoeken en gaten. En naarmate we de binnenstad naderen, neemt het aantal grazende koeien toe. Alle vierpotigen snuffelen iedere dag nieuwsgierig in al het afval, en alle zakjes worden opengemaakt. Alles wat eetbaar is verdwijnt in de maag.

Vrouwen in de meest kleurrijke gewaden

Vrouwen in de meest kleurrijke gewaden

Die heilige koeien staan, lopen en liggen overal. Er staat zelfs een voor zich uitstarende koe op een kruising het verkeer op te houden. Een uur later passeerden we dat kruispunt weer, en de koe stond er nog steeds. Midden op de weg tussen al het voorbij razende verkeer doet een hond zijn behoefte. Het verkeer manoeuvreert er nauwkeurig omheen.

Terwijl we langs de kant geparkeerd staan zie ik een ventje van een jaar of elf een oude man beroven. De oude man pakte de kleine schavuit bij zijn vodden en deelde daar even een paar rake klappen uit. Uiteraard wilden er meer meedoen, maar liep het gelukkig met een sisser af.

Op de terugweg, wachtend bij een van de zeven poorten die de Roze Stad (tevens de binnenstad) rijk is, rijdt er ineens een verdwaalde trekker met zaaimachine het toneel op. In alle verkeershectiek worden we ingehaald door al het gebruikelijke.

Amber Fort, uit 1135

Amber Fort, uit 1135

Zo ook woensdag. Het straatbeeld werd allemaal nog fascinerender. Onderweg naar het machtige Amber Fort passeerden we driftig kauwende kamelen met aanhanger, waarop van alles werd vervoerd, uiteraard ruim uitstekend. Ook liepen er in vrolijke kleuren beschilderde olifanten voorbij. Uiteraard gebeurde er veel meer, het is gewoon te veel om op te noemen.

Bollywood

Dinsdagavond was dan het moment voor het eerste Indiase filmbezoek. Martin (Noorwegen), Sam (Engeland), Alex (Nederland) en ik waren wat in gesprek toen het idee ineens ontstond. Wel hadden we nog drie kwartier tot de film begon en we moesten er nog met de riksja naartoe.

Eerst even een kaartje kopen. Dat gaat wat anders dan bij ons. Het kan namelijk aan beide kanten van de bioscoop, buiten uiteraard. Het is duidelijk te zien aan kledingstijl dat de ene kant alleen is voor de welgestelden en ook een keuze hebben in de afstand tot het scherm.

De andere kant is voor de minderbedeelden, en hierbij begint de kaartverkoop bij de eerste rij, vooraan. Ook is hier een aparte rij voor mannen en vrouwen, beide overigens dit keer geholpen door dezelfde persoon.

We gingen naar de film PK, waarin India’s populairste acteur Aamir Khan een wildvreemdeling (genaamd PK) speelt die de hele film door in heel India de meest bizarre vragen stelt. Hij landt per ruimteschip in de woestijn in India en nieuwsgierig als een kind op ontdekkingsreis gaat. De film was niet ondertiteld, maar een paar gesproken engelse woorden af en toe hielpen.

Een hilarische film, leuk ook, en redelijk makkelijk te volgen. En ja, alles werd met een knipoog op de hak genomen, zelfs afkomst en religie. De film begon overigens met een scene in het Belgische Brugge (??!!). Hilarisch, zeker ook onder de Indiërs, die fanatiek reageerden en meeleefden tijdens diverse scenes.

De komende dagen

Vanmiddag heb ik nog even in de binnenstad rondgeslenterd. Morgen, vrijdag, ga ik met de trein naar Jaisalmer. Dat wordt een slijtageslag. De trein vertrekt om elf uur in de ochtend, om als het goed is twaalf uur later aan te komen. Maar ik ga alvast uit van twee tot drie uur vertraging onderweg, dus het wordt waarschijnlijk nachtwerk.

Advertenties
Categorieën:India, India 2015, Jaipur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: