Pushkar: Zittend op een ghat de Lotusbloem geofferd


Ik bevind me deze drie en een halve week in de staat Rajasthan. Het is India’s populairste toeristengebied en barst van de paleizen en forten. Zeven steden heb ik uitgekozen om er een en ander te bekijken. Nu: Ajmer, Pushkar en Udaipur.

“May I have your attention please. Trainnumber one five zero one three from Jaipur to Ajmer is reported running late by one hour and twenty five minutes. It is expected to arrive here at seven hours and thirty minutes. Inconvenience is deeply regretted.” Dat begon dus alweer lekker, zondagochtend zes uur op het perron van Jodhpur. Toen ik arriveerde in de aankomst- en vertrekhal was er nog geen perronnummer toegewezen. Ik voelde de bui al hangen.

Tijdens het wachten heb ik de warme Chai maar aangevallen. Chai is een soort thee. Hoe meer suiker en melk hoe sterker, beter en lekkerder. Inmiddels ben ik verslaafd geraakt aan dat warme drankje. Uiteindelijk vertrok ik met de Ranikhet Express om bijna kwart voor acht naar Ajmer. Daar kwam ik een ruime vier uur later aan, rond de klok van twaalf. Het was wederom lekker rustig in mijn wagon, op wat irritante verkopende jochies na dan. Afpoeieren doe ik inmiddels zo duidelijk mogelijk.

Pelgrimsoord Ajmer

Deze stad is voor mij eigenlijk meer een verbindingsstad. Toch heb ik me aangenaam laten verrassen. Ajmer blijkt een soort pelgrimsoord. Hier ligt de Dargarh Sharif (Heilige Graf) van Soefi-heilige Kwajah Muin-ud-din Christhi, die in 1192 naar India kwam en hier stierf. Om het graf te bezoeken moeten de schoenen uit, is het handen wassen verplicht (hoofd mag ook), moet het hoofd bedekt zijn en wordt een of meerdere donaties op prijs geteld. Een bloemenoffer mag ook.

Deze Indier wilde graag op de foto in Ajmer.

Deze Indier wilde graag op de foto in Ajmer.

Ondanks dat het dringen geblazen was en iedereen er in razende vaart doorheen wordt gejaagd was het toch een bijzondere ervaring. Het was weer net even iets anders. Wel moest de camera worden ingeleverd. Maar omdat ik echt de enige Westerling was zag ik dat niet zo zitten zonder kluisje. Ik begon met de man van de beveiliging nog de discussie waarom mobiele telefoons dan wel mogen. Stond hij met zijn mond vol tanden. We begrepen elkaars punt, en na de belofte van mijn kant dat ik hem niet zou gebruiken liet hij me door. Een strenge, doch redelijke man.

Dargarh Sharif.

Dargarh Sharif.

Daarna heb ik nog het Fort van Akbar bezocht. Deze keizer bouwde dit fort in het jaar 1570. Akbar is de zoon van Humayun, wiens tombe ik in Delhi al heb bezocht. Akbar kwam als veertien jarige aan de macht en bouwde een immens Mogolrijk op. Hij nam ook de forten van Chittaugarh en Ranthambore weer in. In Chittaugarh ga ik ook op forten jacht. Toen zijn nieuwe fort in Ajmer in aanbouw was, begon Akbar met de bouw van Fatehpur Sikri. Ook deze stad ga ik bezoeken, tijdens mijn verblijf in Agra.

Akbar Fort.

Akbar Fort.

Het bestuurssysteem dat Akbar schiep hield de boeren en adel tevreden en vulde de schatkist. Binnen de heersende tolerante sfeer onder het bewind van Akbar kwam India’s laatste grote religie op: het sikhisme, lees hierover in het Amritsar-verhaal. De vijfde van zes grootmogols (1526-1707), Shah Jahan, bouwde de Taj Mahal. Deze graftombe komt ook in Agra aan bod. Maar voor nu even een korte blik op drie grote mogolstrijders, waarvan ik behoorlijk veel gezien heb, en nog ga zien.

Religieus Pushkar

Maandag de 26ste, Dag van de Republiek in India, had ik een dagtrip naar Pushkar ingepland. Daar heb ik me aan gehouden, Ajmer had ik de dag ervoor toch al gezien. En onderweg heb ik zoveel over Pushkar gehoord, ik wilde dat toch gewoon zelf even gaan bekijken. Zo sprong ik om half negen ’s morgens in de bus (voor een retourtje van omgerekend 0,38 cent) naar dit veertien kilometer verder gelegen stadje. Een half uur later begon dan mijn wandeling.

Straatbeeld in Pushkar.

Straatbeeld in Pushkar.

Pushkar is een van de oudste steden van India en ligt aan de oever van het Pushkar Meer. De precieze datum van oprichting is onbekend, maar volgens de legende ligt Brahma eraan ten grondslag. Op dit moment is Pushkar een pelgrimsoord en vergeven van toeristen. Het is er heerlijk rondstruinen, overal hangt een gemoedelijk sfeertje.

Pushkar heeft veel tempels. Er zouden zo’n tachtig grote volwaardige tempels zijn. De belangrijkste is de Brahma tempel. Deze zou al ruim tweeduizend jaar oud zijn. Volgens mijn gids, Kishnal, zou deze Brahma tempel de enige ter wereld zijn. Het Heilige Pushkar Meer en de Brahma tempel behoren tot de tien meest religieuze plaatsen ter wereld. Ook is deze locatie een van de vijf meest heilige pelgrimsoorden voor de Hindoes in India.

Vishnu Tempel.

Vishnu Tempel.

Mijn heilige tocht begon al snel na het uit de bus stappen met de Vishnu tempel. Deze plaats is verboden voor buitenlanders, maar een foto maken is toegestaan. Ik kreeg er een heilige Lotusbloem in mijn handen gedrukt, met het verzoek mijn tocht te vervolgen naar het Heilige Pushkar Meer.

De bloem groeit in moerasachtige bodem, maar bladeren en bloem zien er nooit modderig uit. In het hindoeisme en boeddhisme staat de Lotusbloem daarom voor goddelijke geboorte en zuiverheid.Daar, zittend op een Ghat, kreeg ik door een priester een priveceremonie. Een Ghat is overigens een bepaald aantal treden omlaag naar water, in het bijzonder heilig water. Het Pushkar Meer heeft er 52, waar pelgrims afdalen en baden.

Met de Lotusbloem.

Met de Lotusbloem.

Affijn, hier wensten de priester en ikzelf alle geluk, voorspoed, liefde, goed werk en gezondheid toe aan mijn vader, moeder, broer en mezelf. Hierbij moest ik steeds de priester navertellen en in het bijzonder de namen van ons vieren noemen. Elk van ons kwam apart aan bod. Aan het eind van het ritueel kreeg ik een rode stip op mijn voorhoofd en gooide ik ter afsluiting de Lotusbloem in het Meer.

Na de ceremonie.

Na de ceremonie.

Net als mij doen de pelgrims nagenoeg hetzelfde. Maar zij baden ook nog voordat ze naar de Brahma tempel gaan. Dus nu kon ik op weg naar de Brahma tempel. Hier moest ik nog nogmaals een Lotusbloem schenken aan Brahma. “Volg de weg, en daar waar hij ophoudt, is jouw bestemming.” Zo gezegd zo gedaan. Voor binnenkomst schoenen uit en wederom camera afgeven. Met camera kwam ik er deze keer echt niet in. Hier waren gelukkig wel kluisjes, dus maakte ik me er nu niet zo druk om. Hier liep Kishnal met me mee, en hij vertelde in goed engels honderd-uit over God en zijn betekenis.

Toegang tot de Brahma Tempel.

Toegang tot de Brahma Tempel.

In het kort komt het er volgens Kishnal als volgt op neer. En, na kort lezen op internet, klopt het. God vertegenwoordigt Brahma, Vishnu en Shiva. Brahma is de generator (G), Vishnu de operator (O) en Shiva de destroyer (D). Samen vormen zij God. Dit is een standaard concept binnen het Hindoeisme. Zij zijn de drie gezichten van God. Ik ga hier verder niet op door, wie wil kan zich er op internet zelf in verdiepen.

Nog wel even kort over het ontstaan van Pushkar. Volgens de Hindoe legende zag Brahma het demon Vajranabha. Om zijn eigen kinderen en andere mensen te beschermen sloeg hij het demon met de Lotusbloem. De bloem viel op drie plaatsen neer op Aarde, en zorgde voor drie meren: Jyeshta Pushkar, Madya Pushkar en Kanishta Pushkar. Dit staat voor Groot, Middel en Klein Meer. Toen Brahma naar Aarde afdaalde, noemde hij de plaats waar de bloem (‘pushpa’) uit Brahma’s hand (‘kar’) viel naar Pushkar.

Straatbeeld in Pushkar.

Straatbeeld in Pushkar.

Na mijn regligieuze ochtend was het tijd voor de lunch. Daarna snuffelde ik wat rond het het liefelijk ogende Pushkar. Terwijl ik lekker rondslenterde, zag ik een schaakpartij bezig. Dus ik nestelde mezelf er maar bij. Toen de partij klaar was, werd ik door de de uit Taiwan afkomstige Frank uitgedaagd. Net als vele andere Aziaten heeft hij ook een Westerse naam, is makkelijker. Nou, ik kreeg me daar even een pak rammel. Gelukkig mocht ik revanche nemen, en met veel moeite baande ik me een weg door zijn stelling. Na beiden een keer gewonnen te hebben, gingen we ieder onze eigen weg.

Nederland - Taiwan: 1-1!

Nederland – Taiwan: 1-1!

Het was al half vijf, dus ging ik nog even zitten voor een overheerlijke thali. In zes schaaltjes worden verschillende groeten geserveerd, welke je eet met chapati (Indisch brood) en rijst. Met een voldaan gevoel stapte ik een uurtje later weer in de bus naar Ajmer, waar ik drie kwartier later weer aankwam. Het waren in Ajmer en Pushkar twee verrassend fijne dagen die ik zeker niet had willen missen. Dinsdag ochtend zou dan mijn trein naar Udaipur gaan.

Een overheerlijke thali.

Een overheerlijke thali.

Gezellig, relaxed en knus Udaipur

Slechts dertig minuten vertraging op mijn treinreis naar Udaipur. Deze etappe zat ik weer een keer in de zogenaamde AC Chair Car klasse. Gewoon lekker relaxed zitten, met airconditioning. Enig nadeel is dat de ramen soort van geblindeerd zijn, waardoor veel van het zicht over het landschap verloren gaat. Maar goed, niks aan te doen. Na het inchecken in het gasthuis waar ik verblijf, eerst maar even wat gegeten boven op het dakterras.

Zittend op een Ghat aan het meer in Udaipur.

Zittend op een Ghat aan het meer in Udaipur.

Het uitzicht over Udaipur is werkelijk verbluffend. De staat Rajasthan is beroemd om zijn mooie steden, waarvan ik er al een paar heb gezien, maar Udaipur, ‘stad van meren’ is welhaast de meest romantische. Het doet al snel aan Venetie denken, al ben ik daar nog nooit geweest. Udaipur wordt in de volksmond De Witte Stad genoemd. De bonte kleuren van mensen, kleding en hun koopwaar steken schril af tegen de witte wanden van de huizen.

Uitzicht over De Witte Stad.

Uitzicht over De Witte Stad.

Ik kon niet wachten om lekker de stad in te duiken. Het was inmiddels al over drie uur ’s middags, dus als ik nog wat wilde zien moest ik snel zijn. Om te beginnen heb ik gelijk het Stadspaleis maar binnenste buiten gekeerd. Door smalle gangetjes en de ene trap na de andere rol ik van de ene verbazing in de andere.

Stadspaleis.

Stadspaleis.

Dit mooie witte Stadspaleis van Udaipur, majestueus oprijzend op een heuveltop boven het Picholameer, werd gebouwd door Maharana Udai Singh en door volgende heersers uitgebreid tot de huidige vorm. Het paleis vormt het indrukwekkende middelpunt van de vroegere hoofdstad van het Raiput rijk.

Straatbeeld in Udaipur.

Straatbeeld in Udaipur.

Daarna zette ik mijn tocht voort naar de Jagdish tempel. Deze tempel is gewijd aan de heerser van het universum, een reincarnatie van Vishnu. De Hindoe tempel is bijzonder fraai gedecoreerd, aan ieder detail is gedacht. De bouw van de tempel werd voltooid in het jaar 1651. Mijn eerste dag in Udaipur heb ik etend langs het water afgesloten.

De fraai bewerkte Jagdish Tempel.

De fraai bewerkte Jagdish Tempel.

Woensdag was dag twee in dit fraaie stadje. Ik voel me er helemaal thuis. Jammer alleen wel dat wat ik juist wil bezoeken ver weg van de stad ligt. Dat kost weer de nodige keiharde pegels. Op de laatste dag van de vierde week van de reis ben ik eerst eens naar een ATM gaan speuren. De eerste twee weigerden dienst, de derde gaf me gelukkig wel weer ruimte om uit te geven. Vervolgens een riksja in gedoken en koers gezet naar het Monsoon Paleis.

Monsoon Paleis.

Monsoon Paleis.

Het niet bijster fraaie paleis is gebouwd in 1884 en bied een verbluffend uitzicht over Udaipur en haar omgeving. Hoog in de Aravalli bergen ligt het paleis dat in 1983 in de James Bond film Octopussy een rol vervulde. Opmerkelijk was wel dat je wordt afgezet bij een poort, veel te veel aan entreegeld moet betalen en vervolgens met een taxi verder moet. Overal hetzelfde liedje. Als toerist betaal je je helemaal blauw om iets te mogen bekijken. Absurd gewoon.

Dit zie ik in iedere stad veelvuldig.

Dit zie ik in iedere stad veelvuldig.

Daarna ben ik naar het Bagore Ki Haveli gegaan, gebouwd in de achttiende eeuw. Het woord Haveli is van oorsprong Perzisch, betekent ommuurde of ingesloten plaats en heeft doorgaans drie tot vijf etages rond een open binnenplaats. Het was voorzien van een bron met drinkbaar water, wasplaatsen, ruimte voor het drogen van de was en een speelruimte voor de kinderen. De originele functie van een haveli was het huiselijk leven af te schermen van de buitenwereld, en zijn eigen levensritme te volgen.

Vrouwen was hun kleren in het meer.

Vrouwen was hun kleren in het meer.

Op de weg terug naar mijn verblijf werd ik door een Indische man uitgedaagd een potje te schaken. Dit aanbod van Muno sloeg ik niet af, en zo speelden we een partijtje heerlijk in de zon. Het is vlakbij, hij vroeg me terug te komen donderdag en vrijdag wanneer ik maar wilde. De rest van de middag heb ik met een koud biertje besteed op het dakterras van het gasthuis, ondertussen dit verhaal schrijvend en bijbehorende foto’s oploadend. De avond was gevuld met lekker eten en een voorstelling van traditionele dans en muziek in dezelfde haveli.

India - Nederland: 0-1!

India – Nederland: 0-1!

Vandaag, donderdag, ben ik in een riksja gesprongen om de 22 kilometer verder gelegen Ekling Ji Tempel te bezoeken. De bouw van dit fascinerende tempelcomplex begon in het jaar 971, en telt 108 tempels. De belangrijkste tempel dateert uit de vijftiende eeuw. De Ekling Ji Tempel is gewijd aan Shiva. Ook hier was het weer schoenen en sokken uit en camera inleveren. Ik heb er een bloemenoffer gedaan.

Hoe nu verder

Inmiddels ben ik alweer begonnen aan week vijf van mijn trip door India. Het gaat goed met me. De wond geneest uitstekend en ik heb nergens last van. Toch betrap ik mezelf er nog steeds op dat ik veel honden nakijk of controleer in hun doen en laten. Die aanval staat nog steeds op mijn netvlies gebrand. Ik heb veel nagedacht over de lengte van de trip, maar ik heb besloten het niet in te korten.

Daarvoor geniet ik teveel van alles wat ik zie, smaakt het eten te lekker en is het verblijf in India ook reuze gezellig. Morgen ga ik naar Chittaurgarh, gevolgd door Kota. Dit zijn de laatste twee steden die ik aan doe in Rajasthan. Ik sluit morgenochtend Udaipur af met een kookcursus van vijf uur, waarbij ik de recepten uitgeschreven mee krijg. Kunnen we thuis naast stampotten en pasta’s ook aan de Indische Curry’s.

Het gaat goed met me!

Het gaat goed met me!

Advertenties
Categorieën:Ajmer, India, India 2015, Pushkar, Udaipur

3 comments

  1. Fijn dat het weer prima met je gaat en je geen last meer hebt van je wond. Ook mooi dat je nog van je reis kan genieten, er komen hopelijk nog meer mooie en indrukwekkende indiase steden voorbij! Goede trip nog gewenst!

  2. Ziet er allemaal leuk uit Erik, fijn dat je het naar je zin hebt!

  3. Wat ben jij goed voorbereid op pad gegaan, zeg! Geniet van de forten en paleizen, en het eten natuurlijk! Kan ik al een plekje bespreken als je Indiase gerechten gaat koken?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: