Madhya Pradesh verdient eigenlijk een langer verblijf


Rajasthan heb ik inmiddels achter me gelaten en ingeruild voor Madhya Pradesh. Het is de grootste staat binnen India, telt ruim zestig miljoen inwoners en heeft Bhopal als hoofdstad. De staat is ongeveer net zo groot als Italie. Hier heb ik de afgelopen negen dagen zes steden bezocht. Dit is het verhaal over Gwalior, Jhansi en Khajuraho.

Woensdagavond om tien voor half elf vertrok hij dan. De Kota-Bix Passenger, met voor mij als eindstation Gwalior. Ik zat met een Indiase familie, die een heel klein beetje engels spraken, in een trein die al zeker een half uur klaar stond. Eerst kon ik me niet voorstellen dat ik deze aan dit perron gereed staande trein moest hebben. Slechts twee wagons met slaapklasse, de op na laagste waarin ik zou verblijven. En een hele serie wagons tweede klasse, afgeladen vol met mensen in het donker. Omdat het toch al richting vertrektijd ging en deze trein maar bleef staan, ben ik het maar eens gaan vragen.

Lekker snurken. Althans, dat was de bedoeling.

Lekker snurken. Althans, dat was de bedoeling.

En het bleek inderdaad toch de trein te zijn die mij naar Gwalior zou brengen. Voor instappen nog even een beker warme Chai achterover geslagen. Dat blijft toch steeds goed doen. Zo vertrok de nachttrein met een stief kwartiertje vertraging. Slechts 431 kilometer spoor lagen klaar verslonden te worden, maar toch zou het avontuur dertien uur moeten duren. Behalve negentien stations, waar we op twee daarvan een uur zouden stilstaan, moest er nog vaker stilgestaan worden. Tien hele minuten na vertrek was het al raak. Dertig minuten wortel schieten. Zo kan ik ook dertien uur vol maken.

De Kota-Bix Passenger onderweg.

De Kota-Bix Passenger onderweg.

Maar goed, oke. Nadat de conducteur was langs gekomen en ik mijn bovenste bed had ingeruild voor het vrije onderste, maakte een ieder zijn of haar bed gereed en gingen de lichten uit. Ik had in Udaipur alvast een mooi oranje slaapzak aangeschaft en op mijn zelf gefabriceerde kussen was het goed toeven. Echt slapen zat er niet in. Ik was klaarwakker. Ben ik maar gaan schaken en muziek gaan luisteren. Zelfs het eerste uur stil staan heb ik van begin tot eind beleefd en toen was het al half vier in de morgen. Al snel was het half acht, en werden de banken weer in ere hersteld. We kwamen zelfs nog een half uur eerder aan in Gwalior, waar ik anderhalve dag zou verblijven.

Een herder met zijn koeien.

Een herder met zijn koeien.

Gwalior

De grote stad Gwalior is waarschijnlijk in de achtste eeuw opgericht. Ik doe deze stad aan om maar een reden: het in mijn reisgids waanzinnige fort, hoog boven de stad uitreizend en zeker al net zo oud als de stad. Dat moest ik gewoon met eigen ogen zien. Bij toeval heb ik dezelfde foto gemaakt als National Geographic deed. Het idee wat ik bij de foto in het boek een half jaar geleden had, dat ik dit fort niet mocht missen, bleek goud waard. Dit fort vond ik tot de mooiste tot nu toe behoren. Opmerkelijk genoeg zie ik ook nu geen Westerling.

Daar waar Chittorgarh en Kota nog leuk te ontdekken zijn, valt dit niet te zeggen van Gwalior. Het is qua inwoners bijna net zo groot als Amsterdam, maar wel voor een toerist moeilijk te bereizen.

Straatbeeld in Gwalior.

Straatbeeld in Gwalior.

Alle bezienswaardigheden zijn ook eigenlijk in het fort. Verder zijn er geen bars en restaurants. Ook zijn de wegen niet bepaald goed onderhouden. Het is flink stuiteren geblazen in de riksja.

Bloemkolen genoeg in Gwalior.

Bloemkolen genoeg in Gwalior.

Ik bereik het fort op voorhand al aan de verkeerde kant. Dat kon de riksjarijder ook niet weten. Of misschien ook wel. Ik ben hier met omgerekend veertien euro weer veel te veel rupees kwijt geraakt. De riksja mocht zogenaamd niet verder halverwege de berg, waardoor ik in een auto verder moest. Toch wilde ik deze keer wel een gids mee, omdat het binnen het fort zo wijd verspreid ligt en je in het paleis makkelijk verdwaald in al die nauwe gangetjes.

Het fort van Gwalior.

Het fort van Gwalior.

Na afloop zou ik het fort aan dezelfde kant verlaten, maar ik had eigenlijk het mooiste zicht met de toegangspoort niet gezien. Een gids is niet altijd een uitkomst. Dus ik op mezelf terug, en daar die prachtige foto aan over gehouden. Deze foto is als hoofdfoto ingesteld en staat niet in dit verhaal. Vervolgens ook via de lange toegangsweg en meerdere verstevigde poorten omlaag gelopen. Het was een mooie dag.

De volgende dag, vrijdag, het fraaie witte Stadspaleis (Jai Vilas) uit 1874 bekeken. Daarna volgden de tombes van moslimheilige Mohammed Ghaus (zestiende eeuw) en hofmuzikant Tansen (zeventiende eeuw).

De tombe van Mohammed Ghaus.

De tombe van Mohammed Ghaus.

Onderweg ben ik al van alles tegengekomen. Maar in Gwalior werd ik onderweg in de riksja wel erg verrast. Op een voorbij razende scooter zaten (of soort van zaten) vier zielen. De twee mensen waren niet verwonderlijk, maar de twee geiten deden mijn ogen knipperen. Helaas kon ik dit beeld niet vastleggen. Het was zonder twijfel een van de mooiste kiekjes geworden.

Ik was verder wel klaar met rondkijken en besloot weer naar de bioscoop te gaan. Ik kon ook niet veel anders, want het begon daverend te regenen. Dat had ik ook al ruim drie weken niet meegemaakt. Dit keer ging ik naar de film Shamitabh. Hierin gaat Dhanusch op jacht zijn droom van filmster te worden achterna. Er is een probleem. Hij heeft geen stem. In Finland vindt hij een kliniek waar een zendertje in zijn keel wordt bevestigd, wat hem in staat stelt iemand anders via een microfoontje namens hem te laten praten. Zolang Danusch dan maar wel zijn lippen juist beweegd.

Nu nog een nieuwe stem vinden. De perfecte stem vindt hij in de persoon van zwerver Amitabh. Danush schept het personage Shamitabh. Aanvankelijk gaat het goed, totdat beide ego’s botsen. Op weg naar de primeur van de derde film, waarin het bedrog verfilmt zou worden, verzoorzaakt Danush een dodelijk ongeluk. Zelf verliest hij het leven. Amitabh overleeft het, maar verliest zijn stem.

Straatbeeld Jhansi.

Straatbeeld Jhansi.

Zaterdag had ik om half tien de trein naar Jhansi, waar ik zonder vertraging aankwam. Het is een vieze stad, en eingelijk niet de moeite waard. Wel is de stad een prima uitvalsbasis naar omliggende steden. De middag was gevuld met gewoon een rondje door de stad. Leukste moment was eigenlijk dat ik bij de schuur van meneer Javar terecht kwam.

Meneer Javar aan het werk.

Meneer Javar aan het werk.

Hij verkoopt koeienvoer, en weegt alles met een fraaie oude weegschaal compleet met gewichten en al. De kiloprijs bedraagt zes Rupee, wat neer komt op acht eurocent. De rest van de dag heb ik engels voetbal gekeken. Het was flink zappen geblazen, maar heb na Spurs ook de veegpartij van Atletico Madrid gezien. Verder had ik vanuit het niets “gedonder in het vooronder”, zoals een reisgenoot buikgedoe vorig jaar in Myanmar omschreef.

Straatbeeld Jhansi.

Straatbeeld Jhansi.

Datia, Orchha en Sonagir

Zondag ging de wekker al om half zeven. Ik had een treinticket geboekt naar Datia. Daar was ik de dag ervoor met de trein al voorbij geraasd. Maar de Bundelkund Express had twee uur vertraging, terwijl mijn trein terug al om kwart over een zou zijn. Ik dacht dat dat wel heel krap zou gaan worden. Bleek uiteindelijk wel mee te vallen. Eenmaal in Datia aangekomen, wijzigde ik toch even van plan. Het pelgrimsoord Sonagir werd het doel. Het werd kort genoemd in mijn reisgids, maar zonder foto. En ik dacht dat ik dan altijd nog in Datia kon kijken in geval ik tijd over zou hebben.

Tempelcomplex van Sonagir.

Tempelcomplex van Sonagir.

En dus ging het per riksja nog eens achttien kilometer verder naar het prachtig witte tempelcomplex van de Jain-sekte. Bovenop een heuvel staan 84 tempels. De een wat groter dan de ander, en allemaal genummerd. Wel zo gemakkelijk.

Een van de 84 tempels.

Een van de 84 tempels.

De hoofdtempel zou dan nummertje 47 moeten zijn, maar dat kon ik me toch niet voorstellen. Er was niks in of rond te zien. Het was in ieder geval de moeite waard en ik ben blij dat ik het niet links heb laten liggen. Halverwege de wandeling over het complex spraken de broers Suyash en Aishwary me aan. En al pratend over India en Nederland gingen we verder.

Daarna terug naar Datia, waar ik nog net even tijd had het fraai hoog op een heuvel staande Govind Mandar (1620) paleis uit te kammen. Binnen is niet heel veel te zien. Zowel letterlijk als figuurlijk. Er ging dus iemand mee met een zaklamp. Dat was pittig klauteren door donkere gangen en over steile trappen.

Het Govind Mandir paleis in Datia.

Het Govind Mandir paleis in Datia.

De treinreis terug zou ik eens meemaken in de tweede klasse. Maar ik stapte per ongeluk in een trein te vroeg. Het was al een half uur later, en ik dacht dat het de Taj Express wel zou zijn. Ook stond ik nog eens aan de verkeerde kant. De tweede klasse van deze trein was bij de achterste wagons, en ik stond bij de voorste. Toen de trein al zachtjes reed zag ik staande in een deuropening een conducteur.

“D1” riep ik, waarna hij me gebaarde in te stappen. Lachend sloeg hij op mijn ticket. Je bent een trein te vroeg. Maar van de vriendelijke man mocht ik toch met de trein mee. Ik denk omdat het toch maar een half uurtje treinen was. Ik hoefde zelfs niks extra’s te betalen. Ik mocht plaats nemen in de AC 3 Tier, wat er al aardig luxe uitzag. Van deze klasse maak ik verder geen gebruik. Wel van eentje hoger, de AC 2 Tier. Dat belooft nog wat. Verder heb ik deze dag niks gedaan, behalve voetbal kijken, lezen en eten.

Maandag ging de wekker alweer vroeg. Dit keer stond er een uitstap naar Orchha gepland. Het oude stadje ligt op achttien kilometer van Jhansi en is gemoedelijk vergeven van de toeristen, voornamelijk in de vorm van een georganiseerde reis. Orchha is opgericht in 1501. Eerst de Chaturbhuj tempel beklommen. Na een steile klim en donkere gangen, te bereiken via een verborgen trap, is het uitzicht buitengewoon. De naam van de tempel komt het het Sanskriet, waar “vier handen” automatisch gelinkt wordt aan Vishnu. De tempel is gebouwd in de zeventiende eeuw. De Ram Raja tempel ligt er tegenover, dus daar ben ik gelijk maar binnen gelopen. Ook deze tempel is een pelgrimsoord. Het is de enige tempel in India waar Rama als koning wordt aanbeden, en niet als God.

Het fort met toegangsbrug.

Het fort met toegangsbrug.

Daarna was het de beurt voor het prachtige fort, gelegen aan de overkant van de Betwa-rivier. Met een gids heb ik bijna twee uur rondgeslenterd door het paleis (Raja Mahal, zestiende eeuw) en de citadel (Jahangir Mahal, zestiende eeuw).

Jahangir Mahal.

Jahangir Mahal.

Als sluitstuk ben ik naar de Lakshmi tempel gelopen. Niet heel bijzonder en aan restauratie onderhevig. Maar op de top van de uit 1622 stammende tempel was het goed toeven in de zon.

Uitzicht vanaf de top van de Lakshmi tempel.

Uitzicht vanaf de top van de Lakshmi tempel.

En het uitzicht over Orchha was briljant. Ondanks dat Jhansi zelf niet de moeite waard was, heb ik me in de omliggende steden prima vermaakt.

Uitzicht vanaf de top van Jahangir Mahal.

Uitzicht vanaf de top van Jahangir Mahal.

De volgende dag heb ik nog even het fort van Jhansi zelf bezocht. De eerste dag in Jhansi was het nogal slecht weer, dus zou er van het uitzicht ook weinig te genieten zijn. Om twaalf uur was ik terug in het hotel, en was het wachten op de trein van half drie. Maar die zou uit Udaipur komen, en had al snel vertraging opgelopen van twee uur. Dus hoefde ik ook pas later richting station. Uiteindelijk vertrok de trein om half vijf, en kwam ik om tien uur ’s avonds aan in Khajuraho.

De trein van Jhansi naar Khajuraho vertrok twee uur later.

De trein van Jhansi naar Khajuraho vertrok twee uur later.

Khajuraho

Woensdag stond in het teken van het tempelcomplex, de hoofdreden van mijn bezoek aan deze stad. Ik dacht een dagvullend programma te hebben samengesteld, maar het complex bleek veel kleiner dan ik had verwacht. In twee uurtjes was ik dan ook klaar. Maar ik keek mijn ogen uit. De tempels zijn net als overal gewijd aan Goden, maar beeldhouwers hebben zich hier buitengewoon uitgeleefd.

Lakshmana tempel.

Lakshmana tempel.

De gids, Dilip, die ik had meegenomen, vertelde honderuit. Niet alleen over Vishnu, Parvati, Ganesh en andere goden. Ook ging het veelvuldig over de Kamasutra, seks, standjes, orgasmes, zelfbevrediging enzovoort. Ook orgies en scenes van seks met dieren zijn uitgebeeld.

Dilip was mijn gids.

Dilip was mijn gids.

De verschillende tempels zijn tussen de tiende en twaalfde eeuw gebouwd. Destijds waren het er 85 in totaal, maar nu zijn er nog maar zo’n vijfentwintig over. Het gebied is van twintig vierkante kilometer dan ook verkleind naar zes. De tempels werden gebouwd voor zowel het Hindoeisme als het Jainisme, waarbij het doel was het respect en de traditie voor de verschillende standpunten van ieders geloof te uiten.

P1100707

Pas in 1819 is het complex herontdekt. Ook al is er de historie wat geloofsovertuiging betreft, erotiek speelt weldegelijk de hoofdrol. Daarom trekt het ook zoveel toeristen. Toch opmerkelijk dat op een heilige tempel een scene staat afgebeeld waar een man drie vrouwen tegelijk bevredigt. Of een scene waarin een man een paard van achter verwent. Ook ontelbaar veel scenes van orale seks.

P1100710

En Dilip, zelf gescheiden, vertelde maar door. God. De tocht ging langs de Varaha tempel met een zandstenen zwijn, de Lakshmana tempel (uit 950, daarmee de oudste tempel op het complex), de Kandariya Mahadeva tempel (1025-1050), Devi Jagadamdi, Chitragupta en Vishvanatha tempel (1002).

P1100712

Naast alle seksuele uitspattingen aan de wanden van de tempels staan er ook optochten, huwelijken, huishoudelijke bezigheden en allerlei feesten. De beelden vertellen over het huwelijk tussen Shiva en Parvati, in de vorm van gemeenschap. Volgens Dilip tevens de “ultieme spirtuele ervaring”.

P1100726

Toen mijn ronde er nagenoeg opzat wilde Jyoti samen met mij op de foto. Uiteraard wilde ik dat plaatje ook op mijn camera, tot groot genoegen van haar. Moest uiteraard haar broer Rahud er ook bij. De middag was gevuld op een dakterras. Aanvankelijk niet in zijn geheel de bedoeling. Echter toen ik de lunch bijna opgepeuzeld had, kwamen Alen (Engeland), Francisca en Duncan (beiden Chili) erbij. Zij verbleven in hetzelfde hotel als mij. En dus werden de koude flessen Kingfisher weer opengetrokken. Voor meer fotos scroll naar beneden.

Met Rahud en Jyoti.

Met Rahud en Jyoti.

Vandaag (donderdag) heb ik ’s morgens lekker in de tuin van het hotel gezeten en met de 64-jarige Alan gepraat over de vele landen die hij al heeft bezocht. Hij is inmiddels ook bezig aan een bijzonder avontuur. De Brit is gewoon naar India gevlogen, heeft daar een moter gekocht en is onderweg naar Nepal. Daar wil hij verder met de motor. Wat een verhalen heeft deze bijzondere man.

Maar goed. Ik wilde nog steeds naar het wildpark op 32 kilometer van Khajuraho vandaan. Alan had ik al gevonden, maar we zochten nog zeker twee personen om het wat goedkoper te maken. Die vonden we uiteindelijk niet en besloten toch maar samen naar het Panna Tijger reservaat te gaan. Hier hebben we vier uur rondgereden op jacht naar de tijger. Die vonden we niet. Wel zagen we herten, antilopen, apen, het saber dier, een krokodil en als klap op de vuurpijl toch nog een luipaard.

De komende dagen

Morgen (vrijdag) ga ik nog wat tempels bekijken. Ik heb alleen de westgroep nog maar gehad en zuid en oost heb ik nog te gaan. ‘S avonds om 23.40 vertrekt mijn trein naar het op voorhand echte hoogtepunt van de reis. Varanasi staat met stip op nummer een. Ja, nog boven de Taj Mahal. De lat ligt hoog, en ik ben reuze benieuwd naar alle rituelen en de vele pelgrims die Varanasi aan de heilige Ganges aan doen. Ook heeft Alan me geattendeerd op een ander leuk plaatsje, dus ik ga wellicht in het schema na Kolkata wat wijzigingen aanbrengen. Maar daarover later meer.

Overige foto’s

Jhansi

Voor de citadel (Jahangir Mahal).

Voor de citadel (Jahangir Mahal).

Een meisje in Jhansi.

Een meisje in Jhansi.

Ook ik zat vanuit Orchha in een riksja met 14 personen.

Ook ik zat vanuit Orchha in een riksja met 14 personen.

Straatbeeld Jhansi.

Straatbeeld Jhansi.

Orchha

Straatbeeld in Orchha.

Straatbeeld in Orchha.

Straatbeeld in Orchha.

Straatbeeld in Orchha.

Straatbeeld in Orchha.

Straatbeeld in Orchha.

Khajuraho

P1100731

P1100734

P1100764

P1100773

P1100774

P1100775

Categorieën:Gwalior, India, India 2015, Jhansi, Khajuraho

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: