En dan eindelijk de Taj Mahal


Eerst even terug naar vorige week dinsdag, waar ik grieperig in de trein van Varanasi naar Kolkata stapte. Ik viel gelukkig snel in slaap en voelde me de volgende ochtend stukken beter, al voelde ik me nog niet helemaal fit. Wat een waanzinnig groot station in Howrah, de grootste voorstad van Kolkata. Mijn bestemming voor de volgende twee en een halve dag telt ruim vier miljoen inwoners. Met alle aangrenzende voorsteden ruim veertien miljoen.  

Lekker snurken.

Lekker snurken.

Een taxi bracht me in ruim een uur door lange lanen en langs statige koloniale gebouwen naar mijn gasthuis in de wijk Salt Lake City. De stad oogt Westers, zeker de wijk waar ik verblijf. Een erfenis van de engelsen. De stad werd opgericht in 1690 en was lang de hoofdstad, totdat in 1931 New Delhi de hoofdstad werd. Woensdag heb ik rustig aan gedaan en verder uitgeziekt. Temperatuur was de dertig graden inmiddels voorbij en het was broeierig warm.

Het leven is zwaar in de arbeiderswijk van Kolkata.

Het leven is zwaar in de arbeiderswijk van Kolkata.

Speurtocht

Donderdag met de taxi koers gezet richting de Maidan. Dit is een immens groot park en diende in het verleden als verdedigingszone van Fort Wiliam. Dit was het hoofddoel, maar zonder paspoort kwam ik er niet in. Als dat met paspoort wel was gelukt overigens. Het fort blijkt namelijk nog steeds in gebruik door het Indiase leger. De beveiliging was dan ook streng.

Men draagt alles op hun hoofd. Ook in Kolkata.

Men draagt alles op hun hoofd. Ook in Kolkata.

National Geographic had romdom de Maidan een autoroute uitgestippeld. Ik besloot er maar een wandeltocht van te maken. Ik begon bij de Victoria Memorial, een witmarmeren paleis gebouwd in 1921. Daarna naaf de de St. Pauls Cathedral uit 1839 gelopen.  

Een vrachtwagen is nooit vol.

Een vrachtwagen is nooit vol.

Smiddags heb ik me suf gezocht naar een begraafplaats, de derde highlight van de uitgestippelde route. Geen local die wist waar ik het over had. En van het kaartje in mijn boek kon ik geen koffie maken. Om half vijf was ik het zat en had ik ook behoorlijk last van de knie. Ik voel de voetbal naderen en het lichaam begint al te protesteren.  

St. Pauls Cathedral.

St. Pauls Cathedral.

Omdat ik het niet kon uitstaan een highlight te missen ben ik de volgende dag maar terug gegaan. Pas na drie uur ronddwalen vond ikde South Park Street Cemetery. Diverse tombes, piramides en andere monumenten blikken terug op de glorietijden van de stad. Verder nog wat rondgelopen over een markt en zat ook deze dag er weer op. Kolkata is nou niet bepaald een stad waar je je vingers bij aflikt. Toch heeft het wel wat. Ik ben er eigenlijk te kort geweest.  

Begraafplaats.

Begraafplaats.

Twee dagen treinen

Zaterdagochtend ging om half zeven de wekker, want drie uur later zou mijn trein naar Agra vertrekken. De avond ervoor kreeg ik per e–mail al een vaste plaats toegewezen. Mijn eerdere ticket was een zogenaamd RAC ticket. Je mag dan wel de trein in, maar moet wachten totdat er een plekje vrij komt. Ik dacht voor vertrek in het gasthuis even te kijken of de trein op tijd zou rijden. Heel handig, die app. Maar wifi werkte niet. Dus ik op hoop van zegen maar naar het station. En jahoor, twee en een half uur vertraging. Daar kwam uiteindelijk nog anderhalf uur bij. Tegen half twee vertrok de trein met een van de mooiste namen van deze trip: Udayan Abha Toofan Express. Het duurde even voordag het stedelijk gebied achter ons lag.

Het was weer raak. De d staat overigens niet voor delay.

Het was weer raak. De d staat overigens niet voor delay.

Vervolgens passeren veel groene rijstvelden en zijn er veel Bengalen op hun akkers bezig. Zakken vol uien en aardappelen liggen opgestapeld klaar voor de markt. Op stations zie ik iedereen met van alles bezig. De een poets zijn tanden, de ander wast druiven en er staat zelfs een Indier een aardappel te schillen. Gek genoeg doet hij dit boven een prullenbak. Dat soort opgeruimdheid ben ik toch niet gewend. Verder zie ik haastende vrouwen met hun bagage op het hoofd een poging wagen hun trein te halen.  

Aardappelen en uien staan in grote zakken klaar voor de markt.

Aardappelen en uien staan in grote zakken klaar voor de markt.

Rond de klok van tien uur savonds ben ik maar gaan slapen en werd tegen zessen pas wakker. Dat schiet lekker op. Terug van de wc zocht ik zeep, oja in mijn kleine rugzak. Onder de bank. Dus ik pak die tas en denk krijg nou wat. Helemaal doorweekt. Helaas zat daar vooral mijn boek over India in. Helemaal naar de andere wereld geholpen. Blijken ze snachts als iedereen slaapt de vloeren schoon te maken. Logisch. Maar ze halen voor het gemak geen bagage weg. En dat water stroomt lekker onder de banken naar het laagste punt. Mijn backpack was gelukkig alleen aan de buitenkant nat. Meer mensen hadden er last van.  

Een paar uur later toen het licht was zag ik de schade pas echt. Mijn boek maar zeventien voor het raam in de zon gezet. Aan het eind nov niet droog. En de Indier die erover ging maar glimlachend sorry zeggen. Ik zal hier niet schrijven wat ik tegen hem zei.  

De vertraging liep vanaf vertrek om half twee de vorige dag op tot zeven en een half uur. Na om half drie snachts te zijn aangekomen, in plaats van zeven uur, lag ik een uurtje later dan eindelijk op bed. Uiteindelijk duurde deze etappe ruim 37 uur over meer dan 1300 kilometer spoor. Vijf uurtjes rust vond ik het genoeg. Het was tijd voor de Taj Mahal.  

Taj Mahal

In juni 1631 stierf de vrouw van keizer Shah Jahan bij de geboorte van hun veertiende kind. Bij haar overlijden gaf Mumtaz Mahal haar echtgenoot de opdracht zijn liefde en verslagenheid uit te drukken in iets blijvends. In 22 jaar werd een prachtige witmarmeren tombe gebouwd. Prakash was mijn gids en vertelde veel leuke feitjes. Ook nog eens in rustig en goed te volgen engels.  

Voor de poort. Tweemaal elf koepels in het midden staan voor 22 jaar bouwen.

Voor de poort. Tweemaal elf koepels in het midden staan voor 22 jaar bouwen.

Zoals gewoonlijk bij de Mogols werden grafmonumenten en tuinen symmetrisch gebouwd. De Taj Mahal is in dat opzicht een huzarenstukje van de bovenste plank. De tombe staat op een platform en wordt omgeven door vier minaretten.

Taj Mahal.

Taj Mahal.

Deze staan nauwelijks zichtbaar scheef gebouwd, naar buiten hellend. Dit om ervoor te zorgen dat bij een aardbeving deze niet op de tombe vallen. Een prachtig, volmaakt bouwwerk.

Buitengewoon.

Buitengewoon.

Akbars`s droomstad

Dinsdag was het tijd voor Fatehpur Sikri, door Akbar in 1571 gebouwd. Al veertien jaar later werd de stad verlaten en werd het een spookstad. Mijn boek verteld als reden dat Akbar de grens moest gaan verdedigen en zijn hele hof hem volgde. Een andere reden zou zijn, gezien het feit dat de stad gebouwd is hoog op een heuvel, dat de stad zonder water kwam te zitten.  

Beeld van Fatehpur Sikri.

Beeld van Fatehpur Sikri.

Fatehpur Sikri betekent ook wel `Stad van de Overwinning`. Door Akbar treffend gekozen na al zijn glorieuze overwinningen en het uitbouwen van zijn rijk. Waarom deze plaats en niet gewoon Agra? Na terugkomst van een pelgrimstocht naar Ajmer stopte Akbar op 36 kilometer buiten Agra om er een heilige te bezoeken. Die voorspelde Akbar drie zonen. De voorspelling kwam uit en Akbar bouwde zijn droomstad op de plek waar hij de heilige trof.  

Jama Masjid, de moskee naast de verlaten stad.

Jama Masjid, de moskee naast de verlaten stad.

Het was een leuke dag die ik niet alleen doorbracht. Ik zat al in de bus toen er warempel nog een Westerse instapte ook. De twintig jarige Zwitserse Ronja vroeg of ze naast me mocht komen zitten. Uiteindelijk besloten we om gezellig samen door Akbar`s stad te lopen.  

Terug in Agra.

Terug in Agra.

Het eind in zicht

Mijn tijd in India zit er bijna op. Nog slechts het weekend rest. Vandaag ben ik nog even terug gegaan naar de Taj Mahal. Daar heb ik lekker op een bank naar het wereldwonder zitten kijken. Toen wilden Reeta en Shweta graag met mij op de foto. Dat plaatje wilde ik zelf natuurlijk ook. Verder afgesloten met wat rondslenteren en trakteerde ik mezelf op een heerlijk koud biertje. Dat is in India bijzonder. Er wordt heel weinig alcohol geserveerd.

Met Reeta en Shweta.

Met Reeta en Shweta.

Morgenochtend (donderdag) zes uur stap ik in de trein naar Sawai. Daar dUt Utoe ik niet zoveel, vrijdag ga ik in het nabijgelegen park Ranthambore wilde tijgers kijken. Tenminste, dat hoop ik. De natuur laat zich immers niet regisseren.  

Zaterdagochtend om half vier vertrekt mijn trein hopenlijk zonder vertraging richting het eindstation. Delhi is de plaats waar het prachtige avontuur twee januari allemaal begon. Dit is het laatste echte reisverhaal, maar kom vanuit Delhi nog met een terugblikkend eindverhaal.

Overige foto`s:

Howrah brug.

Howrah brug.

Hooggerechtshof Kolkata.

Hooggerechtshof Kolkata.

Een van de vele bussen in Kolkata. En echt nog niet vol. De man in de deuropening schreeuwt de bestemming(en).

Een van de vele bussen in Kolkata. En echt nog niet vol. De man in de deuropening schreeuwt de bestemming(en).

Een vrouw in Kolkata vervoert haar spullen.

Een vrouw in Kolkata vervoert haar spullen.

Het fort van Agra.

Het fort van Agra.

De Taj in mijn bril.

De Taj in mijn bril.

Mooi.

Mooi.

In Agra is een festival gaande, met muziek, kooplui en eetkraampjes uit alle windstreken.

In Agra is een festival gaande, met muziek, kooplui en eetkraampjes uit alle windstreken.

Categorieën:Agra, Azië, India, India 2015, Taj Mahal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: