Een prachtige roadtrip door Kerala


De afgelopen week ben ik in Kerala wezen rondkijken. In misschien wel een van Indiaas mooiste streken heb ik waanzinnig genoten in de heuvels rondom Munnar. Mijn Indiase vriend Kiran vierde zijn verjaardag en ging net als een van zijn vrienden, Bixon, met me mee op een prachtige roadtrip naar Munnar. Het was grandioos. En ik werd in de trein naar Eranakulam uitgenodigd een bruiloft bij te wonen.

Mijn laatste dag in Goa was er een in de categorie Prima. Na het ontbijt bij mijn stamstrandtent heb ik mij onder het genot van een ijskoude Kingfischer op het slot van het vorige verhaal en bijbehorende foto’s gestort. Na een overheerlijke Belgische wafel met ijs en chocoladesaus kam Armano aangeslofd. Schaaktijd. Hij had een Fransman gevraagd en voor mij een Canadees gevonden. Nederland en Canada hielden het over twee partijen in evenwicht. Daarmee had Oranje niks te klagen, want het kreeg in die eerste partij een ongenadig pak rammel.

In het tweede bedrijf kwam Nederland beter voor de dag. Na een stoutmoedige opening tegen de eigenlijk veel sterkere Canadees zag Nederland mogelijkheden die er eigenlijk niet waren. De Canadees, Richard, nam het heft in handen maar gaf na een kolderieke misser de partij aan Nederland. Zo gaat Nederland na vier partijen overall met 3-1 aan de leiding. ’s Avonds lekker getafeld en vroeg onder de wol.

Dinsdagochtend had de trein op voorhand al een uur vertraging, maar ging de monsteretappe in de Okha Eranakulam Express toch van start. Voor mij dan. De trein zelf kwam al uit Mumbai. Ik vervolgde hiermee mijn route langs de kust over de Konkan-spoorweg, welke loopt van Mumbai naar Mangalore. Een prachtig landschap trok aan me voorbij, langs rijstvelden, palmbomen en over glooiende heuvels. De trein vond haar weg over weet ik hoeveel bruggen en door een groot aantal tunnels. Het ging over binnenwateren, en nu al was het genieten geblazen.

Eenmaal in Mangalore was de vertraging al verder opgelopen en waren we qua route en haltes nog niet eens halverwege. Hier was het ook even een gelegenheid om de benen te strekken, want we zouden voor tien minuten halt houden. Ik betrapte mezelf erop dat ik keurig aansloot bij de rij voor de wastafel. Net als alle Indiers een lading koud water in mijn gezicht. Ik sluit zelfs niet uit de ik ook nog een op het station mijn tanden poets ofzo. Verder was het tijd voor de lunch. Op de grote stations lopen veel verkopers met van alles en nog wat de trein in. Een bakje warme rijst met allerlei groenten. Ja, deze stop viel zeker ook te scharen in dezelfde categorie Prima en ging het rond de klok van drie weer verder in Zuidelijke richting.

Dat hele tafereel herhaalde zich aan het begin van de avond nog een keer. De hele reis zat ik al bij een Indiase familie, waarvan de moeder me een lading kip erbij aanbood. Dat aanbod sloeg ik niet af, en het bracht me nog meer. Terwijl ik wat aan het schrijven was merkte ik dat mijn persoontje onderwerp van gesprek was. En of ik de kip aan het beschrijven was. Dat was ik wel van plan, antwoordde ik. Maar daar zou ik graag een foto bij willen, van ons allemaal, voegde ik eraan toe. Na een paar pogingen was de foto eindelijk gelukt. Hilariteit alom in de trein.

P1000840

De Indiase familie. De man, derde van rechts, gaat trouwen.

Toen de rust weer was teruggekeerd bleek het gezin naar Kerala te reizen wegens de bruiloft van hun dertig jarige oudste zoon Nibin. Al snel kreeg ik een prachtige uitnodiging onder ogen met daarbij de vraag of ik de plechtigheid bij wilde wonen. Maar natuurlijk, graag! Hiervoor moest wel even wat worden gewijzigd, maar dat had ik er graag voor over. Dit zijn de momenten die zo’n reis maken.

P1000846

Van links naar rechts naast mij Bixon, Sibin en Kiran, We hadden eindelijk de barbeque aangekregen.

Het liep vervolgens richting middernacht en had ik Kiran aan de lijn gehad. Hij had een kleine barbeque voorbereid en ik liet weten tussen elf uur en half twaalf het station van Eranakulam te bereiken. Na ruim veertien en een half uur in de trein was het nog even wachten op de 26-jaar geworden Kiran. Rond middernacht was ik dan bij mijn logeerplek aangekomen. Een huis door Kiran zelf ontworpen en welke hij nu samen met zijn vader, die op dit moment in Bahrein is, aan het bouwen is.

P1000902

De Chinese visnetten.

Terwijl ik even snel ging douchen ging Kiran bij zijn opa en oma de zelfbereidde kip halen. Hij had met twee vrienden, Bixon en Sibin, een barbeque voorbereid. Tot vier uur in de ochten hebben we heerlijk staan eten, werd er gedronken en vooral veel gelachen.

P1000929

De volgende dag ben ik met Kiran en Bixon de stad Cochin in gegaan. Sibin moest helaas werken. Dat werd uiteraard pas rondom twaalf uur. Ook moest Kiran nog even naar zijn werk. Als architect heeft hij in de stad nog een klus, hij heeft een winkel ontworpen. Verder was Kiran de taart vergeten. Aangezien er nog geen koelkast in huis stond moest deze even naar zijn opa en oma gebracht worden. Ik werd er hartelijk ontvangen.

Wegens de warmte zijn we maar even terug naar Kiran’s nieuwe huis gegaan en hebben we gewacht tot het buiten wat koeler werd. In de tussentijd heb ik een bezoek aan Alleppey geboekt, waar ik vanmorgen (zondag) ben aangekomen. Hier zal ik de Backwaters gaan bekijken. Kiran kon wegens zijn werk helaas niet mee. Kovalam heb ik uit de route geschrapt en een andere trein naar Trivandrum geboekt. Vrijdag de 22ste zal de reis verder gaan zoals gepland.

In vogelvlucht hebben Kiran en Bixon mij Cochin laten zien. De grootste blikvangers waren de Chinese visnetten in de haven. Daar hebben we nog even geholpen het net naar boven te halen. Het avondeten bestond uit een van de 197 te kiezen Dosa’s. En Kiran beef maar waken dat het niet te pittig gekruid zou worden. Want Kerala schijnt de machinekamer in de wereld van de specerijen te zijn.

P1000863

Dat was nog even werken geblazen.

Afgelopen vrijdag sprongen Kiran, Bixon en ik in de auto naar Munnar. Na vele haarspeldbochten achter ons te hebben gelaten bereikten we de prachtige theeplantages in de bergen rondom hillstation Munnar. Zaterdag ging de tocht verder en kwamen we na zo’n vijfhonderd kilometer te hebben afgelegd weer terug in Eranakulam. Cochin ligt er overigens tegenaan.

P1010101

Kiran zocht de route naar Thekkady.

De planning voor de komende dagen is als volgt. Morgen (maandag) ga ik in ieder geval per boot een dag de Backwaters verkennen, dinsdag zie ik wel wat er op mijn pad komt. Woensdag keer ik terug naar Eranakulam, en logeer ik nog twee nachten bij Kiran. Donderdag ga ik de bruiloft bij wonen, waarna ik vrijdag nog Zuidelijker zal afreizen. Dan gaat de reis verder richting de hoofdstad van Kerala, Trivandrum. Hier zal het waarschijnlijk per taxi of bus verder gaan richting Kovillur.

Overige foto’s:

P1000930

De dosa’s werden gemaakt…

P1000935

… en vervolgens lekker opgegeten.

P1000899

Er is altijd ruimte voor een selfie.

P1000999

Bij de watervallen van Athirapilly.

P1010007

P1010035

P1000946

P1000943

En na het ontbijt gingen we zaterag weer op weg.

P1010043

P1010132

Bixon omschreef het als God’s eigen land…

P1010116

… maar mooi was het er zeker.

P1010126P1010146P1010120

P1010125

De theeblaadjes worden op een snelle manier geknipt.

P1010120

P1010071

Kiran in gedachten verzonken.

Advertenties
Categorieën:India, India 2016, Kerala, Munnar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: